Śródziemie Fanon Wiki
Advertisement
Bitwa o Andram
Bitwa
Obrona Rintoru.jpg
Obrona Rintoru podczas Bitwy o Andram
Informacje
  • Miejsce
  • Andram, północny Tarnath 
  • Wynik
  • Zwycięstwo sił Beorinów i Searów okupowanym wielkimi stratami 
Uczestnicy
  • Tarnath 
  • Belean 
  • Elfy z Hithlum 
  • Angband 
Dowódcy
  • Beor 
  • Elian 
  • Fingon † 
  • Caranfinwe 
  • Dairon 
  • Diriel † 
  • Morgul (Balrog) † 
  • † - poległy w walce
  • (†) - prawdopodobnie poległy w walce
Siły stron
  • 20 000 Beorinów 
  • 8000 Searów 
  • 1500 Noldorów 
  • 4 Balrogów 
  • kilka smoków 
  • 50 000 orków 
  • gwardia Trolli 
Straty
  • Ponad 15 000 Beorinów 
  • ponad 7000 Searów 
  • Niemal wszyscy elfowie 
  • 3 Balrogi 
  • Wszystkie smoki 
  • Nieznana dokładnie straty orków lecz zapewnię duże 

Bitwa o Andram- bitwa stoczona między siłami Celadrimów i Noldorów a armią Angbandu. Trwała przez 3 dni, od 10 do 13 czerwca 515 roku Pierwszej Ery. Zakończyła się zwycięstwem wolnych ludów, choć okupowanymi dużymi stratami.

Geneza[]

Po zniszczeniu przez siły Morgotha Gondolinu, ostatniego wielkiego królestwa elfów w Beleriandzie, Czarny Władca zaczyna przygotowania do zniszczenie Tarnathu i Beleanu, ostatnich istniejących królestw w Beleriandzie. Przygotowania trwały pięć lat, aż w końcu na początku czerwca jego wojska pomaszerowały na Tarnath, lecz Zwiadowcy Północy ostrzegli o marszu armii Angbandu. Beor, Elian oraz Fingon zgromadzili swe siły w Andramie. Tam doszło do bitwy.

Przebiegł Bitwy[]

Obstawienie fortów Andramu[]

Główna armia Celadrimów i Noldorów zgromadziła się pod główna twierdzą, Mindlorem. Tam Beor rozdzielił armię na dwie. Druga armia liczyła 7000 Searów, 6000 Beorinów oraz 1000 Noldorów. Dowodzili nimi Caranfinwe, Fingon oraz Diriel. Obsadzili inny fort we wschodniej części Andramu, Rintor. Kilka dni później doszło do ataku.

Obrona Rintoru[]

Armia Angbandu w całej swej sile i liczebności zaatakowali Rintor. Dowodził nimi Morgul, który był Balrogiem i Najwyższym dowódca wojsk po śmierci Gorthmoga w Gondolinie. Bitwa rozpoczął się od ataku dwóch smoków. W wyniku tego ataku zginęło zaledwie pięćdziesięciu wojowników, gdyż Caranfiwne kazał wcześniej wykuć długie tarcze, wykonane z materiału odpornego na smoczy ogień. Żołnierze po prostu zakryli się nimi. Zdołali zabić smoki z pomocą elfickich łuczników. Po tym ruszyła na nich cała chmara orków. Zaczęli oblegać górską twierdzę, lecz wojownicy Caranfiwnego i Fingona zabijali ich, sami ponosząc o wiele mniejsze straty. Drabiny były odpychane, tarany podpalane. Łucznicy masakrowali orków. Pojawiły się kolejne smoki. Fingon rozkazał je zestrzelić. Udało się to im, choć sami stracili ponad setkę ludzi; walka z orkami uniemożliwiała schowanie się za tarcze. Walki trwały cały dzień i noc. Poległo ponad kilka tysięcy orków, lecz Celadrimowie i Noldorowie stracili 4500 Beorinów, prawie wszystkich Searów oraz 500 Noldorów. O świcie następnego dnia Caranfinwe i Fingon usłyszeli dźwięk rogu i przybycie hufca Beora. Zaskoczyli orków, którzy nie spodziewali ich przybycia. Przednia straż dowodzona przez Dairona uderzyła impetem, zmiatając orków spod Rintoru. Widząc to Morgul posłał Balrogów, którzy uderzyli w szeregi wojsk, zadając duże straty. Tymczasem obleganym udało się wybić większość żołdaków Morgotha z twierdzy, po czym wypadli na zewnątrz, by pomóc hufcowi Beora.

Walki na zachodzie, Śmierć Fingona i Morgula, zwycięstwo Tarnathu i Beleanu[]

W czasie walk zostali zepchnięci na zachód. W ferworze walk Caranfinwe i Fingon zabili razem dwóch Balrogów. Walki trwały cały dzień i noc, często równowaga zmieniała się to na korzyść wolnych ludów a to na korzyść Morgotha. Następnego dnia, trzy godziny po świcie w walce z Balrogiem poległ Diriel. Caranfinwe pomścił swego syna i zabił upadłego majara. Wtedy Morgul ze swą przyboczną gwardią rzucił się na Fingona. Ten walczył z nimi, otoczony przez przybocznych Noldorów i Beorinów. Walka między nimi trwała wiele godzin i przechylała na korzyść Morgula. Syn Beora chciał mu pomóc, ale nawał wojowników uniemożliwiał mu dojście z pomocą. W końcu Fingon został sam; wszyscy z jego gwardii polegli, zaś z przybocznych Morgula pozostało dwóch Trolli. Balrog powalił swym czarnym mieczem syna Fingolfina i zabił, po czym podeptał jego sztandar. Najwyższy wódz Angbandu, pewny zwycięstwa rzucił się na Beora, który wyrąbał mieczem drogę do Fingona. Król Tarnathu otoczony przez swych przybocznych rzucił się na Morgula. Zabił pozostałych gwardzistów i w ciężkiej walce, w której stracił większość straży, powalił i zabił Majara. Śmierć dowódcy złamała morale żołdaków Morgotha. Zaczęli się łamać i wielu uciekało z pola bitwy. Wykorzystał to Caranfinwe, który zakrzyknął swych ludzi i połączył się z Daironem i Elianem. Spychali orków w górskie rozpadliny, gdzie wielu ginęło. Do końca dnia toczyły się walki. Wielu orków uciekło z pola bitwy, lecz więcej zginęło w walce lub upadku z rozpadliny.

Skutki[]

  • Przetrwanie Tarnathu i Beleanu
  • Śmierć Fingona i Diriela
  • Osłabienie sił dwóch królestw Celadrimów
  • Zatrzymanie na pewien czas ekspansji Morgotha
Advertisement